ก่อนที่จะมาสาธยายเรื่องราวในฮ่องกงกันต่อ ผมขอเขียนให้เห็นภาพภูมิประเทศในฮ่องกงกันเสียก่อนครับ ฮ่องกงแบ่งเป็นเกาะต่างๆ อยู่หลายเกาะมาก แต่เกาะที่หลักๆ ที่นักท่องเที่ยวหรือคนผ่านมาผ่านไปควรจะรู้จักได้แก่
1. เกาะฮ่องกง ซึ่งแน่นอนว่าเป็นเกาะที่มีคนหนาแน่นที่สุด และบริษัทใหญ่ๆ ดังๆ ก็มาตั้งอยู่ที่เกาะนี้ เรียกได้ว่าเป็นแหล่งชุมชนธุรกิจ หรือถ้าเปรียบเทียบกับบ้านเราก็แถวๆ ย่านธุรกิจใจกลางกรุงเทพฯ แหละครับ ในเกาะนี้จะมีแต่ตึกสูงๆ ตระหง่านอยู่บนฟ้าเต็มไปหมด แถมมีรถรางในสมัยที่อังกฤษสร้างเอาไว้ให้ใช้กันคอยวิ่งอยู่รอบเกาะด้วย พื้นที่แถวนี้ถ้าจะเปรียบเทียบกับเมืองไทยแล้วก็คงเป็นแถวๆ สาธร สีลม สุขุมวิท พระราม4 หรือ เยาวราช เป็นต้น
2. เกาะเกาลูน อันนี้เป็นเกาะที่ทัวร์จะพาไปปล่อยให้ลงกัน ใครที่เคยบินมาช้อปปิ้งจะรู้ว่าทัวร์จะพามาปล่อยแถวถนนนาธาน ซึ่งเป็นแหล่งช้อปปิ้งในย่านนี้ โรงแรมในฝั่งนี้จะถูกกว่าทางฝั่งเกาะฮ่องกง ดังนั้นจึงเหมาะเป็นย่านที่ให้นักท่องเที่ยวได้มาเดินเหยียบย่ำกัน พื้นที่แถวนี้ถ้าจะเปรียบเทียบกับเมืองไทยแล้วก็คงเป็นแถวๆ ฝั่งธนบุรีหรือแคลายไปเลย
3. เกาะนิวเทอริเทอรี่ หรือแปลกันตรงๆ ว่าดินแดนใหม่ ที่เรียกว่าดินแดนใหม่ก็เพราะสมัยก่อนนั้นยังไม่ค่อยมีคนนิยมกันไปอยู่ แต่พอฮ่องกงเจริญขึ้นเรื่อยๆ คนเริ่มแออัดกันสุดๆ รัฐบาลก็เลยต้องขยายพื้นที่แล้วสปอนเซอร์ให้คนที่ย้ายไปอยู่ในเกาะนี้ได้รับค่าเช่าที่ถูกเป็นพิเศษในปีต้นๆ พื้นที่แถวนี้ถ้าจะเปรียบเทียบกับเมืองไทยแล้วก็คงเป็นแถวๆ พุทธมลฑล กัลปพฤกษ์ สุขาภิบาล นี่แหละครับ
4. เกาะอีกเกาะนึงที่น่าจะต้องรู้ไว้ก็คือเกาะลันเตา ซึ่งเป็นเกาะที่มีสนามบิน ดิสนีย์แลน และก็พระองค์โตอยู่ เกาะนี้อยู่ขอบของฮ่องกงเลยทีเดียว แต่เพราะการคมนาคมเชื่อมถึงกันหมดทุกจุด จึงทำให้การเดินทางไม่ได้ไกลเหมือนที่คิดนัก
คนฮ่องกงสมัยก่อน หรือสมัยแบบรุ่นแม่ๆ ของพวกเรา เค้าเล่าให้ฟังว่าเวลาเช่าบ้านสมัยก่อนเนี่ย มีแบบเป็นกะกลางวันกับกะกลางคืนด้วย แถมเตียงก็เป็นแบบเตียงสองชั้นหมด เรียกได้ว่าพื้นที่ในฮ่องกงเนี่ยต้องใช้สอยกันให้คุ้มสุดๆ ทุกตารางฟุตและทุกนาทีเลยทีเดียว ห้องที่ผมเช่าอยู่ปัจจุบันนี้ เจ้าของคนเก่าเค้าอยู่กันทั้งครอบครัวพ่อแม่ลูกเลยทีเดียว แต่พื้นที่ที่เช่าอยู่ก็จัดว่าเล็กเหมือนกัน โชคดีที่เมื่อก่อนผมเป็นเด็กแถวเยาวราช เลยเคยชินกับพื้นที่แออัดมาตั้งแต่เด็ก สงสัยคงมีลางสังหรณ์ว่าตอนโตต้องมาอยู่ที่ฮ่องกงเลยฝึกให้คุ้นเคยไว้ก่อน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น